Ik zag haar staan op de laatste avond van het vorige jaar
Helder en licht met een krans er omheen
De wereld beweegt en kijkt naar haar
Ze is zichzelf, vrij en nooit alleen
Op heldere tijden schijnt ze zachter dan de zon
En verbleken de sterren bij haar kracht
Op andere momenten is ze zoals het begon
Ze is er voor wie geduld heeft en wacht
Soms weet ik niet wat ik zie
Haar invloed is groter dan je denkt
Ze geeft energie
Voor wie aandacht aan haar betekenis schenkt
Waar we ook staan of stonden
Dichtbij of ver hier vandaan
We zijn altijd met elkaar verbonden
Ben jij het of is het de maan?
Dit schreef ik voor en aan mijn dochter
Rien van Leeuwen, Leiderdorp, november 1998
