Hoe maak je de juiste keuze?

De juiste keuze maken is voor velen steeds vaker een relevant thema. We worstelen individueel en gezamenlijk dagelijks met keuzes waarin meerdere zaken even belangrijk lijken te zijn. Achteraf weet je de juiste keuze, maar in het hier en nu is te veel onbekend. Psychologisch kiest de meerderheid eerder voor datgene wat op de korte termijn overzichtelijk en praktisch realiseerbaar is. Vereenvoudigen en afpellen heet dat. Een feit is dat daarmee de lange termijn problemen vaak niet opgelost worden.In organisaties heet het verschil tussen modus 1 (operationele) en modus 2 (tactische) sturing.

Vaker de toekomst centraal stellen

En daar wringt in de huidige tijdgeest nu juist de schoen. We zullen als mens, organisatie en maatschappij moeten leren om vaker de complexiteit van de lange termijn centraal te stellen zodat de volgende generatie verder kan gaan. Dus eigenlijk modus 3, strategische sturing. Verbinding, in contact zijn met anderen en met het grotere plaatje, en een meervoudige focus is daarbij essentieel. Energie volgt aandacht, dus hoe beter je in staat bent om te werken met de juiste focus hoe beter je jouw energie verdeelt en inzet. Is dat belangrijk voor je? Hangt ervan af hoe het gesteld is met de verhouding tussen conditie en belasting. Dat geldt voor alle drie de schalen: mens, organisatie en maatschappij. De conditie, of veerkracht, wordt bepaald door de grenzen van de planeet, de grenzen van de (huidige) economie en de grenzen als mens.

Even terugkomend over die ‘meerdere zaken  die even belangrijk lijken te zijn’. Waar hebben we het dan over? Dat hangt van de setting en je aandacht af. In dit artikel heb ik het over de bestuurders, managers en projectleiders van een organisatie.

Wat is meervoudige waardecreatie?

Meervoudige waardecreatie is een ander woord voor verschil willen maken vanuit meerdere perspectieven. Zorgen dat je een bijdrage levert aan het herstel van de natuur, aan de samenleving en aan de economie bijvoorbeeld. Als mens, als team, als organisatie en als netwerk.

Voor organisaties is meervoudige waardecreatie een strategie waarbij een organisatie zich laat leiden door waardecreatie op alle relevante beleidsterreinen. Dit betekent dat een organisatie niet uitsluitend stuurt op financieel-economische waarde, maar ook expliciet aanstuurt op de realisatie van sociaal-maatschappelijke en ecologische waarde. Dit doet een organisatie in nauwe verbinding met stakeholders in de omgeving. De strategie van meervoudige waardecreatie biedt de beste garantie op toekomstbestendigheid van een organisatie en de samenleving. Er kunnen zes waardesoorten onderscheiden worden, waarbij een balans in deze zes waardesoorten zorgt voor toekomstbestendigheid.

  • FINANCIËLE WAARDE, Het eigen vermogen, de schulden en subsidies waarover een organisatie beschikt om te worden gebruikt bij de levering van goederen of diensten.
  • MATERIËLE WAARDE, De materiële goederen en infrastructuur die een organisatie bezit, least of toegang toe heeft om te worden gebruikt bij het leveren van goederen of diensten.
  • INTELLECTUELE WAARDE, De kennis, het intellectuele eigendom, de systemen en processen waarover een organisatie beschikt die de organisatie een ​​concurrentievoordeel oplevert en een positief effect heeft op het toekomstige inkomstenpotentieel.
  • MENSELIJKE WAARDE, De vaardigheden, ervaring en motivatie die medewerkers en management in een organisatie hebben die de basis vormen voor toekomstige ontwikkeling en groei.
  • SOCIAAL RELATIONELE WAARDE, De merken en reputatie van een organisatie, inclusief de relaties met de gemeenschap waarin de organisatie actief is, haar klanten en partners en anderen in de (waarde)keten, zoals overheidsinstanties.
  • NATUURLIJKE WAARDE, De toegang van een organisatie tot milieubronnen die de organisatie kan gebruiken om rendement te behalen en/of die een organisatie beïnvloedt door haar activiteiten of de goederen en diensten die zij levert.

Samen beter prioriteren

De meeste organisaties zijn ingericht volgens traditionele structuren rond ‘verdeel en heers’. Vanuit het verleden zijn we gewend om complexe zaken op te knippen, maar daarmee verdwijnt de samenhangende impact. We zitten in een beweging waarin we meer integraal werken. Op de werkvloer wordt je geconfronteerd met de keuzes die de organisatie juist niet maakt. Issues, uitdagingen of prioritering noemen we dat dan. Maar waar het om draait is dat de organisatie als geheel eigenlijk slimmer moet worden om meervoudige, en duurzame, keuzes te maken.

Verbindend werken is zo oud als de mensheid. Kijk bijvoorbeeld naar de hanzesteden, de ambachtsscholen of verder terug de stammen en clans. Samen oplossingen vinden voor problemen die je zelf niet kunt oplossen door samen te werken en kennis te delen. Tegenwoordig noemen we dat met moderne woorden relationeel en inhoudelijk verbinden. Iedereen heeft daarin zijn of haar eigen grens: zelf doen, ad hoc samenwerken of structureel in een netwerk samenwerken.

 

 

 

Meest gelezen artikelen